حکایت شیری که ار ایران رفت و موش شد!

 پژوی خودروساز 
پس از جنگ جهانی پژو با ساخت 203 به صحنه خودروسازی بازگشت و بعد‌‌تر در 1968 موفق به ساخت پژو 504 شد. این خودرو برای پژو اعتباری جهانی به همراه آورد. طراحی این خودرو را ایتالیایی‌ها انجام داده بودند و از لحاظ فنی تا دهه 80 میلادی هم یک خودروی مناسب برای خانواده‌های متوسط در سراسر جهان، به‌ویژه کشورهای جهان سوم بود. جرمی کلارکسون مجری برنامه محبوب تخت‌گاز پژو 504 را این‌طور توصیف می‌کند: « در طول هزاران سال، تنها یک راه برای عبور از صحرای وسیع و سوزان در آفریقا وجود داشت. شتر، تنها راه عبور بابلی‌ها، یونانیان، رومیان، فینیقی‌ها و‌ اعراب در این صحرا بود. اما بعد در سال 1968 سلطه شتر بر این جاده تمام شد و پژو 504 جای آن را گرفت. بسیاری از مردم فکر می‌کنند لندرور یا جیپ برای اولین بار توانستند انسان را به این منتطقه دورافتاده بفرستند، ولی در حقیقت سلطان آفریقا، پژو 504 بود که به این مقام نائل شد. 40 سال پیش پژو مثالی برای استقامت و سختی بود. بعد در سال 1983 پژو تصمیم گرفت به جای ماشین‌های سرسخت، خودروهای اسپرت بسازد و به کلی مسیر خود را عوض کرد. با استخدام مهندسان و طراحان جدید مدل 505 GTI را ساخت که هر ب‌ام‌و را به چالش می‌کشید. بعد 405 که بیشتر شبیه به یک مسلسل بود تا خودرو.

دهه هشتاد اواخر دوره اعتماد بازارهای جهانی به پژو است و در دهه نود با خودروهایی که ساخت باعث شد کمی از هدف خود در جهان دور شود. 
سال‌های بعد از هزاره هم برای پژو چندان خوشایند نبود. حتی پس از پیوستن سیتروئن به این خودروساز، کماکان از هدف خود که فروش چهار میلیون خودرو در سال بود، فاصله بسیار زیادی داشت. در سال ۲۰۰۸ فروش شرکت کمتر از ۲ میلیون دستگاه در سال بود و در اوایل ۲۰۰۹ به دلیل بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷، فروش باز هم کاهش پیدا کرد. 

تحریم ایران و بحران پژو
در سال 2013 پژو دچار بحران عمیقی شد که برای عبور از آن دولت مجبور به اعطای 12 میلیارد یورو کمک بانکی به این شرکت شد. شرکت پژو به دفعات اذعان کرده است بحران‌های مالی اروپا و تحریم ایران دلایل عمده کاهش فروش شرکت پژو در آن سالها بود. بازار ایران به تنهایی نزدیک به 400 هزار خودرو در سال برای پژو  عددی نبود که به راحتی از کنارش بگذرد. کاهش بازارهای خودرو در جنوب اروپا و فرانسه و تعلیق صادارت این شرکت به ایران، از دلایل کاهش 16.5 درصدی میزان فروش تولیدات این شرکت در بازار جهانی در سال 2012 میلادی عنوان شده بود.  در این سال میزان صادرات پژو در داخل اروپا هم حدود 15 درصد افت داشت. در دوره‌ای که همه خودروسازان نیاز به بازار بالقوه داشتند پژو بازار بالفعل خود را از دست داده بود. صادرات محصولات این شرکت به ایران در سال 2012 با یک سوم کاهش به رقم 145 هزار خودرو رسید. کاهشی که برخی دلیل آن را فشار اعمال شده توسط شرکت جنرال موتورز آمریکا که 7 درصد از سرمایه پژو را در اختیار دارد می‌دانستند. این اقدام باعث بسته شدن کارخانه «اولنه سو بوآ» در حومه پاریس و بیکار شدن 3000 نفر شد. پژو از آغاز عزیز دولت بو بهای این عزت، تصمیمات سیاسی بود. تصمیم پژو برای ترک ایران بهای سنگینی برای این خودروساز داشت.در اواخر سال 2013 پژو اعلام کرد قرار است به کمک دولت 12میلیارد یورو وام بگیرد و دولت بازگشت 7 میلیارد از این مبلغ را تضمین کرد. سهام پژو در این دوره به ارزشی که در سال 1986 بود برگشت. 
در سال 2010 پژو قراردادی با شرکت چانگان چین بسته بود که شامل سرمایه‌گذاری مشترک میان این دو شرکت می‌شد. این قرارداد به‌صورت مساوی بسته شده بود و سهم هر کدام از این دو شرکت نزدیک به 600میلیون دلار بود. قرارداد این شرکت شامل طراحی برندی جدید برای عرضه در چین می‌شد. این شراکت و شراکت پیشین پژو سیتروئن با دانگ فنگ از دلایلی بود که توانست پژو را کمی بالا بکشد و از سقوط حتمی نجات دهد. تنها در سال 2014 دانگ فنگ در چین بیش از 700 هزار خودرو ساخت. تولید چانگان در سال 2014 آغاز شد و قرار است تولید سالانه خود را به 200هزار خودرو برساند. 
پژو اکنون بیش از ۲۰۰ هزار کارمند در سراسر جهان دارد و بزرگ‌ترین خودروساز فرانسه است و پس از گروه فولکس‌واگن در رتبه دوم از بزرگ‌ترین خودروسازهای اروپا جای دارد